Monday, September 15, 2008

หล่อ(ที่สุด)

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา กง ม่า อี๊บี กู๋คิม หม่าม้า และธีร์ไปเที่ยวบอง มาร์เช่กันมาครับ 

ตลาดนี้เป็นตลาดไฮโซอยู่แถวๆ วัดเสมียนนารี บ้านเราอยู่แถวๆ นั้น (มากๆ เลย) แวะไปดูซะหน่อยว่ามีอะไรอร่อยบ้าง ประชาชน ณ บ้านสายสี่เป็นพวกเห็นวัดแล้ว เอิ่มมม ไหว้อยู่ข้างหน้าก็ได้คนเยอะ แต่ถ้าพูดถึงตลาด มีของกินล่ะก็ ถึงไหนถึงกัน เราบ่ยั่น ไปมันทุกตลาด จะนัดหรือไม่นัดเราก็จะไป 555

ไปถึงตลาด โอ้แม่เจ้า รถรอเข้าไปจอดแถวยาวเฟื้อย หม่าม้าับัญชาการให้หาที่จอดรถฝั่งตรงข้ามแล้วเดินข้ามถนนไปกันเถิด พอเข้าไปในตลาดก็เห็นว่าตลาดนี้ไม่เหมือนตลาดบกๆ แถวบ้านเรา ทางเดินก็สะอาดสะอ้าน มีสวน มีบ่อน้ำ มีฝั่งช้อปปิ้งมอลล์ มีฝั่งฟู้ดคอร์ท และตลาดขายของสดของแห้ง ช่างมีการจัดการอย่างเป็นระบบเสียนี่กระไร 

เนื่องจากแต่ละคนหิวโซหัวโตกันมาแต่บ้านสายสี่ (ที่อยู่แถวๆ นั้นนั่นแหละ) ทุกคนเลยมุ่งหน้าไปหาของกินกันก่อน หม่าม้าไปสอยข้าวห่อใบบัวที่เห็นรีวิวในห้องก้นครัวมานานว่าอร่อยนักอร่อยหนามากิน 1 จาน (กินแล้วก็รู้สึกว่างั้นๆ หรือว่าลิ้นเราไม่ถึงหว่า) ส่วนคนอื่นๆ ก็กินกันอย่างเต็มรูปแบบ ธีร์ก็แอบจิ๊กของคนโน้นนิดคนนี้หน่อยมาบำรุงกำลัง 

ระหว่างที่เรากำลังโซ้ยกันอย่างมูมมาม เอ้ย! อย่างอร่อย ก็มีกลุ่มคนใส่เสื้อสีฟ้าพุ่งตรงเข้ามาในบริเวณฟู้ดคอร์ท ไม่มีเวลาได้คิดว่าเกิดอะไรขึ้น ใครซักคนในโต๊ะเราก็บอกว่าคุณอภิรักษ์มาหาเสียง....ระหว่างที่เค้าแวะทักทายขอคะแนนเสียงโต๊ะอื่นๆ อยู่ เราก็นัดแนะกันว่า อย่าไปบอกเค้านะว่าเราทุกคนเนี่ย บ้านนอก...ไม่ได้เป็นคนกรุงเทพซักคน เดี๋ยวเค้าไม่แวะ 555

นั่งกินกันอีกซักเดี๋ยว คุณอภิรักษ์ก็เดินมาบอกว่า ฝากเบอร์ 5 ด้วยนะครับ พร้อมกับแจกแผ่นกระดาษขนาดนามบัตรที่เต็มไปด้วยตัวหนังสือจิ๋วหลิวบอกนโยบาย ฯลฯ คนที่มาด้วยบางคนก็ทำตัวเป็นมิตร ทักว่าอร่อยกันเนาะ เค้าเริ่มหาเสียงตั้งแต่ 6 โมงเช้า ยังไม่ได้กินข้าวเลย หิ๊ว หิว...หม่าม้าก็ยิ้ม พร้อมกับความคิดอันชั่วร้ายในใจ...ไม่ได้เสียมารยาทพูดออกมา กลัวโดนรุมยำทรีน

หลังจากที่คุณอภิรักษ์เดินจากไปโต๊ะอื่น ธีร์ก็ถามว่าเค้าคือใคร (เค้าเบอร์ 5 แล้ว) ธีร์เบอร์อะไรอ่ะ หม่าม้าพยายามอธิบายแต่ธีร์คงไม่เข้าใจนัก อี๊บีบอกธีร์ว่า เค้าเคยเป็นเจ้านายหม่าม้าสมัยที่ยังทำงานที่ออเร้นจ์อยู่ (เอ่อ...เรื่องสมัยพระเจ้าเหามั่กๆ) หลังจากอธิบายกันซักครู่ม่าก็เริ่มรำลึกได้ว่า เราควรพาธีร์ไปถ่ายรูปกับคุณอภิรักษ์เพื่อนำมาลงบล๊อกซักกะหน่อย ทุกคนไม่มีใคร move กับไอเดียบรรเจิดของม่าเลย ในที่สุด ม่าก็จัดแจงอุ้มธีร์เดินเข้าไปหาคุณอภิรักษ์และขอถ่ายรูปหมู่มาได้แบบข้างบนนี่แหละ...หม่าม้าไม่ค่อยแน่ใจว่าม่าเอาธีร์มาเป็นข้ออ้างในการขอเข้าไปถ่ายรูปกับคุณอภิรักษ์รึเปล่า 555

ถ่ายรูปเสร็จม่าการกลับมาที่โต๊ะ เราก็มีมุขเด็ดประจำวัน...หล่อเล็กถ่ายรูปกับหล่อจิ๋ว....ขนาดน้านนนน

อี๊บีบอกกับผองเราว่า นี่ไงมาเที่ยวบอง มาร์เช่ได้เจออภิรักษ์...ถ้าไปอตก. เราจะเจอใคร๊...อะจึ๋ยส์ส์ส์

หลังจากกินข้าวเสร็จ เราก็เดินย่อยกันซักครู่ ระหว่างนั้นก็มีกลุ่มหาเสียงของคุณประพัฒน์ จงสงวนมาหาเสียงป๊ะกันกับพลพรรคสีฟ้า...ตลาดนี้นี่เป็นที่นิยมจริงๆ เลยนะเนี่ยยยยยย 

2 comments:

kim said...

Thansonbetter

กู๋คิม (ตัวจริงเขียนจริง) said...

จำไม่ได้ว่าคอมเมนต์อะไรแปลก แบบนี้...หุ หุ หุ ช่วงนี้มีตัวปลอมแอบอ้างชื่อ ชิ